Tuesday, December 19, 2006

ทุ่งทานตะวัน


เจ้าไม้ขีดไฟก้านน้อยเดียวดายแอบรักดอกทานตะวัน
แรกแย้มยามบานอวดแสงตะวัน ช่างงดงามเกินจะเอ่ย
ดอกเหลืองอำพัน ไม่หันมามอง แม้เหลียวมายังไม่เคย
ไม้ขีดเจ้าเอ๋ยเลยได้แต่ฝัน.....ข้างเดียว
ดอกไม้จะบานและหันไปตาม..แต่แสงจากดวงอาทิตย์
เจ้าไม้ขีดไฟก้านน้อยเดียวดาย..สาดแสงในใจไม่นาน
ดอกเหลืองอำพัน จึงหันมามอง..และพบเพียงกองเถ้าถ่าน
จุดตัวเองก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟขึ้นมา
เพียงปรารถนาให้มีลำแสง สีทอง
จุดตัวเองก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟขึ้นมา
เพียงปรารถนา ดอกทานตะวันหันมอง
......ไปเที่ยวมาเลยนึกถึงเพลงนี้........

Tuesday, November 21, 2006

เพื่อน

วันนั้นนิคกี้โทรมา ได้คุยถึงเรื่องราวมากมาย
คุยกันยาวเหยียดเกือบชั่วโมง
อาจเป็นเพราะเราไม่ได้คุยมานาน
ดีใจที่นิคกี้กำลังเดินตามความฝันของตัวเอง
นิคกี้บอกว่า แม้ว่าเราไม่ได้เจอกัน ไม่ได้คุยกันนาน
แต่ความรู้สึกของเพื่อนก็ยังคงมีอยู่เสมอ
แก่แล้ว เม้าท์เรื่องของผู้คน ในFoto Family
ชีวิตหลายคนเปลี่ยนไป คิดถึงทุกคนจัง

Monday, October 09, 2006

ขวดแก้วกับความรัก

หยิบขวดแก้วมาหนึ่งขวด
มีคนรักหนึ่งคน เติมน้ำในขวดแก้ว ครึ่งขวด
หยิบต้นไม้ ใส่ลงไป เติมเต็มให้กับคนรัก ดูแล ห่วงใย เอาใจใส่กันและกัน
นำต้นไม้ในขวดแก้วไปวางไว้ในที่ ที่เห็นว่าสมควร
เก็บเอาคนรักไว้ในใจ ให้อิสระ ซึ่งกันและกัน
ต้นไม้ในขวดแก้ว ไม่ต้องดูแลเอาใจใส่ตลอดเวลา นาน ๆ เติมน้ำให้หน
คนรัก ไม่จำเป็นต้องเห็นหน้ากัน หรืออยู่ด้วยกันตลอดทั้งวัน
แต่ไม่ลืมว่าเรามีกันและกัน
ต้นไม้ในขวดแก้ว อยู่ได้ตามลำพัง ในขวดแก้วต้นเดียว ได้ตลอดไป
คนรักต่างคนต่างอยู่ แต่ไม่ตลอดไป เมื่อถึงเวลาอันควรเมื่อใด
เราจะไม่แยกจากกัน
ต้นไม้ในขวดแก้ว ไม่มีวันตาย ถ้าไม่ขาดน้ำ
คนรัก ไม่มีวันพรากจากกัน ถ้าหมั่นดูแลหัวใจของกันและกัน
ที่สำคัญ คือการซื่อสัตย์ต่อคนรัก
ต้นไม้ในขวดแก้ว แตกสลายได้ง่าย เมื่อเผลอไปปัด หรือวางในพื้นที่ไม่เรียบ หมิ่นเหม่ คนรัก แตกแยกจากกันได้ง่าย หากไม่แก้ปัญหา หันหน้าเข้าหากัน
เอาเหตุผลมาคุยกัน ให้เกียรติกัน
ทำไมต้นไม้ในขวดแก้ว ถึงไม่ตาย เมื่อมันไม่มีดิน
เพราะต้นไม้บางตันหยั่งรากได้ทั้งในน้ำ หรือ ใต้ดิน
ทำไมคนรักไม่หวงแหน หรือ ระแวง ว่าอีกคนมีใครซ่อนไว้หรือเปล่า
เพราะรากฐานของคนสองคนอยู่ที่การไว้ใจ
ดังนั้น ตันไม้ในขวดแก้ว จึงดูแลได้ง่าย เมื่อรู้ว่ามันเป็นพืชชนิดใด
แต่คนรักยากนัก หากไม่รู้จักเอาใจเค้ามาใส่ใจเรา
ไม่รู้จักการให้อภัย ไม่รู้จักการไว้ไจ
เราก็จะไม่มีวันรู้จัก "ความรักที่แท้จริง"

ความรักกับกาแฟ

ความรักก็เปรียบได้กับกาแฟ
กาแฟที่ชงเสร็จใหม่ๆ ก็เหมือนกับความรักที่เพิ่งจะก่อตัว
มันหอม มันหวาน มันอุ่น
หากได้ชิมแล้วยากจะวางลง นอกจากคุณจะไม่ถูกใจกาแฟแก้วนั้น
น้ำตาลที่ใส่ให้กาแฟ....เปรียบเสมือนกับการเอาใจใส่ดูแล
ห่วงใยซึ่งกันและกัน อยู่ที่คุณจะใส่น้ำตาลมากแค่ไหน
มากไปมันก็เลี่ยน
น้อยไปมันก็ไม่ดี มันอาจขมอยู่
นมหรือครีม เหมือนกับเรื่องราวต่างๆ เหตุการณ์ดีๆ
ที่ช่วยให้กาแฟมีรสชาติดีขึ้น
...แน่นอนว่ากาแฟเมื่อชงทิ้งไว้ แม้มันจะมีรสชาติดีแค่ไหน
แต่เมื่อทิ้งเอาไว้นานๆ รสชาติมันย่อมเปลี่ยนไปบ้าง
ควมหอมมันอาจจะน้อยลง มันอาจจะเย็นชืด จืดจาง
เหมือนกับความรัก ที่ต่อให้คุณจะรักกันมากแค่ไหน แต่หากนานวันเข้า
มันย่อมมีวันจืดจางลงบ้างเช่นกัน
แล้วเราจะยังดื่มมันมั๊ย
กาแฟที่จืดจาง ไร้ซึ่งความหอม หวาน มัน ดื่มหรือไม่ดื่มดี

การกล้ำกลืนฝืนทนดื่มต่อไปไม่ใช่ว่าดีหรอก
ก็มันไม่อร่อยอยู่แล้ว ดื่มไปก็เสียความรู้สึกเปล่าๆ
มาชงกันใหม่ดีกว่านะ
แต่มีข้อแม้ว่าต้องเป็นถ้วยใบเดิมๆ
ซึ่งเปรียบเหมือนคนรักของคุณ
ไม่ใช่เปลี่ยนถ้วยไปเรื่อยๆนะ ไม่ดีหรอก
..แต่หากคุณยังชงกาแฟใหม่ในถ้วยใบเดิม
แม้มันจะเก่าไปบ้างตามกาลเวล
แต่เราไม่ได้กินถ้วยนี่ เราดื่มกาแฟตะหาก
ถ้วยกาแฟก็เหมือนคู่ใจของเราถูกมั๊ย..หมั่นชงมันบ่อยๆ
ให้ถ้วยได้เจอกับกาแฟอุ่นๆ หอมๆ หวานๆ
มันจะทำให้คุณมีความสุขมากอย่างที่คาดไม่ถึงเลยล่ะ
..กาแฟอุ่นๆ หอมๆ กับถ้วยใบโปรด
จะมีอะไรดีไปกว่านี้อีกล่ะ

Thursday, October 05, 2006

ไม่มีคำตอบ

วันนี้ไร้เรี่ยวแรงอย่างบอกไม่ถูก
"จะอยู่ตรงนี้เสมอนะ ตราบใดที่เธอยังรักฉันอยู่"
"เมื่อใดที่เธอมีคนดูแล ฉันยินดีเดินจากไป"
เพราะสิ่งนี้คือความสุขของเธอ
มันก็คือความสุขที่สุดของฉัน
ยังคงรักเธอเสมอ และรักเธอตลอดไป

Sunday, September 17, 2006

ออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ

เมื่อวานไปตีแบท กับวุฒิณัฐและเพื่อนๆ
หนุกหนาน พี่เตยตอนแรกว่าจะมาตีแต่หายไป
ลงทุนซื้อไม่แบท 1 อัน ราคา 770 บาท
อืม เราว่าแพงเหมือนกัน แต่วุฒิณัฐบอกว่า
ไม่แพงแล้ว สุดท้ายเลยต้องซื้อ จนไปอีก 1 เดือน
คิดในใจเพื่อสุขภาพ แลกกับการได้ออกกำลังกาย
ทุกๆ อาทิตย์น่า

Thursday, September 14, 2006

ความไว้ใจ

ยากนักที่จะรักอย่างไว้ใจ
ที่จริงก็ไว้ใจ และเชื่อใจในตัวเค้านะ
แต่กลัวไอ้คำว่า รักแท้แพ้ใกล้ชิด นี่น่ะสิ
เห็นเค้าไปไหนมาไหนด้วยกันทุกวัน
กลับ ตี1 ตี2 ด้วยกันทุกวัน
เราสิ อาทิตย์นึง เจอกันที
จิตใจมนุษย์ยากแท้หยั่งถึง
ไม่รู้ว่าเค้าจะหวั่นไหวบ้างหรือเปล่า
คนเรามีรักก็ทุกข์ ไม่มีรักก็ทุกข์
เมื่อรักจากไปก็ทุกข์

Thursday, July 06, 2006

กระเป๋าตังค์หาย ต้อนรับวันเข้าพรรษา

โชคร้าย..........
วันนี้ตื่นเช้ามา หากระเป๋าตังค์ไม่เจอ
หายไปไหน เมื่อวานใส่ในถุงใส่ของ
กลับมาหอก็ไม่เห็นแล้ว หรือว่าเราเอาขยะใส่ในถุงทิ้ง
ไปพร้อม... กระเป๋าตังค์ ไม่แน่ใจ
สรุป กระเป๋าตังค์สุด love หายไปแล้ว
รีบโทรแจ้งอาญัตบัตรเอทีเอ็ม
ยังบอกวุฒิณัฐเสียดายบัตร ขี้เกียจทำใหม่
โชคดี..............
วันนั้นโอนเงินให้แม่ บัตรเอทีเอ็มเลยอยู่ที่สมุดบัญชีไม่ได้เก็บไว้ในกระเป๋า
โชคดีกว่านั้น..............
เจอบัตรประชาชน อยู่กับบัตรเอทีเอ็ม
โชคดียิ่งกว่า.................
มีตังค๋อยู่ในกระเป๋าแค่ 20 บาท
ดีนะทำบุญไว้เยอะ
แต่ก็เสียดายกระเป๋าตังค์วุฒณัฐซื้อให้ของขวัญวันเกิดอ่ะ แต่ก็คิดในแง่ดีไว้ว่าฟาดเคราะห์ไปละกัน
.........หวังลึกๆว่า มีสิ่งร้ายผ่านเข้ามาแล้วคงจะเจอสิ่งดีๆเข้ามานะ.................