ความรักของนวรัตน์

ความรัก...ของ เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
บางครั้ง ความรัก ก็เข้ามาหาเรา เพื่อให้เราเรียนรู้ มิใช่ให้เราครอบครอง...
ไม่ผิด หากจะรักคนมีเจ้าของแต่จะ ผิดหากเข้าไปทำหน้าที่ซ้ำซ้อนคนอีกคน...
หน้าที่ของ ความรัก คือการ เดินไปมอบ ความรัก และยืนเฉย ๆ เพื่อรับมัน
ไม่ใช่การดิ้นรนเพื่อให้ได้มา...
ในห้วงรัก การถูกรัก มันสุขใจ การมอบความรัก มันอิ่มเอม
และเมื่อได้รับการปฏิเสธ มันทรมาน...
ความรัก จะเกิดขึ้น เมื่อเกิดการถ่ายเทพลังอันอ่อนโยนของ คนสองคน...
ความรัก มิใช่ การเข้าไป เป็น ชีวิตเขา แต่คือการเข้าไป อยู่ข้าง ๆ ชีวิตเขา...
คนบางคนเหมาะที่เกิดมาเพื่อให้เรา รัก แต่ ไม่เหมาะ ที่จะร่วมชีวิตด้วย...
ความรัก ระยะแรก ทำให้ร่างกายหลั่งสารกระตือรือร้น
ทำให้มนุษย์ทำทุกอย่างให้ได้มาซึ่ง ความรัก...
แฟน ก็คือ เพื่อนคู่คิด ที่ก้าวไปด้วยกันในวันข้างหน้า...
ในวันที่ ความรัก คงที่ สารกระ ชุ่มกระชวยงดทำงาน สิ่งเดียวที่จะทำให้อยู่ด้วยกันได้ตลอดไป คือ ความเข้าใจ ล้วนๆ...
ความห่างไกล มันทรมาน เวลาเจอกันจึงหอมหวาน
และเป็นความทรงจำที่เก็บไปนั่งเพ้อฝันได้ในวันจาก...